Monday, February 23, 2009

രാത്രി

രാവു മുഴുവന്‍ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു സ്വപ്നം
സൂര്യ സ്പര്ശമേറ്റു ഒരു മഴ തുള്ളി പോല്‍ അലിഞ്ഞു പോയി .
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ രാത്രിയ്ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ് ......
പകലുകള്‍ എന്നും യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ കണ്ണാടികളാണ് .
പക്ഷെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ; അത് മാത്രം രാവിനും പകലിനും ഒരു പോലെ....
വെയിലിലുരുകുന്ന മനസിന്‌ തണലാണോ രാത്രി ?
അതോ അകലാനുള്ള വെറുമൊരു സ്വപ്നമോ?

ആരോ മറന്നു വെച്ച ഒരു പട്ടു തൂവാല പോലെ
തെളിഞ്ഞ ആകാശം മുന്നില്‍ .....
ഈ രാത്രിയും വല്ലാതെ വിചിത്രം ;
മനസ്സില്‍ ഏറെയും ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം.
ഇനിയും മായാതെ നില്ക്കും കുന്കുമം പോലെ....
പെയ്യാതെ മൂടി നില്ക്കും ആകാശം പോലെ ......
പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയിട്ടും മുഴങ്ങുന്ന വാക്കുകള്‍ പോലെ...
ഏതോ നിഴല്‍ നിശബ്ദം എന്‍ നിഴല്‍ പിന്തുടരുന്നു ?

സ്വപ്നങ്ങളെ തടഞ്ഞു വയ്ക്കാനാകുമോ?
അറിയില്ല നിലാവിനെ തടഞ്ഞു വയക്കാനാകില്ലലോ?
നാം എന്താണ് ഒറ്റയ്ക്കായത് ?
അറിയില്ലാലോ രാത്രി എന്താനിരുണ്ടാതായതെന്നു ?
പക്ഷെ എത്രയിരുണ്ട രാവിന് മിഴിനീര്കനങ്ങളെ ഒളിപ്പിക്കനാകുമോ ?
എങ്കിലും ഇരുട്ടിന്റെ മൂടുപടം ഒരു രക്ഷയാണ് ...
സൂര്യനില്‍ നിന്നും മുഖമോളിപ്പിക്കാന്‍ .....
രാത്രിയുടെ ഹൃദയം അത്രമാത്രം ആര്ദ്രമാണ് .....
ചിലപ്പോള്‍ മനസ്സിന്റെ ദാഹം കെടുത്തുവോളം ....

പകല്‍ മുഴുവന്‍ മനസ്സില്‍ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന താരകള്‍
ഉണര്‍ന്നു എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്‌ രാത്രിയാണ്...
മഴകാക്കും വെഴാമ്പലിന്‍ ചിറകടികളില്‍ നിറയുന്ന നൊമ്പരം ;
എങ്ങനെ മനസ്സില്‍ നിന്നും ഞാനൊഴിച്ച്‌ വിടുമീ വിഷാദം ?
സാന്ത്വനങ്ങള്‍ മിഴി തഴുകുമീ രാത്രിയിലും
മനസ്സില്‍ കൊടും വെയിലാണ് ?
ഈ വെയിലിന്റെ നടുവില്‍ സൂര്യന്റെ നിഴലില്‍
എനിക്കൊരു താര പോലുമില്ലലോ?
ഒരു താര പോലുമില്ലലോ

1 comment:

വരവൂരാൻ said...

ഈ വെയിലിന്റെ നടുവില്‍ സൂര്യന്റെ നിഴലില്‍
എനിക്കൊരു താര പോലുമില്ലലോ
നന്നായിട്ടുണ്ട്‌. ആശംസകൾ