Sunday, February 22, 2009

യാത്ര

ആര്‍ദ്രമാം രാത്രി കിനാവുലയ്ക്കും മനസ്സ്
സങ്കല്‍പ്പത്തിന്‍ മറുകര വരെ തുഴഞ്ഞു
തിരികെ വന്നു ഞാന്‍ ....
ഒരുവേള തിരഞ്ഞു നോക്കാമെന്ന് കരുതി,
മൂടല്‍ മഞ്ഞു വന്നു വഴിയെല്ലാം മറച്ചു .
പക്ഷെ ഒരു ശീലം അതിനാല്‍ നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു .
കാലെന്നു തളരുമെന്നറിയില്ല; മനസ്‌ അത് ഞാനിന്നും അറിയുന്നതേയില്ല .
മഴയ്ക്കും വെയിലിനും നടുവിലൊരു പാലം ;
അവിടെ മഴയോ വെയിലോ , അതറിയാനേ വയ്യ
മുഖം ചിരിക്കും ; ഉള്ളം തേങ്ങും
കണ്ണുകള്‍ നിറയും മനസ്സ് ചിരിക്കും .
ഒരിക്കലും ആ വഴി പോകരുത്
തിരികെ വരും മുന്പേ വഴുതി വീഴും ..........

2 comments:

വരവൂരാൻ said...

ഹൃത്തിലൊരു നൊബരം
ആരുമറിയാതെ
മുഖത്തു പടർന്ന ചിരിയായി

കവിളിലെ കണ്ണുനീർ ചാലുകൾ
കടംകഥകളെക്കാൾ
സമസ്യകളായി

ഇങ്ങിനെയാണൊ..... ആശംസകൾ

ANOOP KRISHNAN G said...

Excellent work ..........

orunertha punjiri ... nirackette en athmaavu......